Pak een krant, volg het journaal of je hoort het op de radio. Een jong meisje heeft zelfmoord gepleegd. Iedereen is dan zeer verbaasd als blijkt dat pesten, en met name cyberpesten, hier de oorzaak van is. Niemand had door dat het meisje erg ongelukkig was. Niemand zag het aankomen. Niemand zag wat. Waarom niet?? Dat komt omdat cyberpesten eigenlijk heel stiekem en sluipend gebeurt. Ook de mensen die via social media berichten naar en over het meisje verzenden hadden niet door wat de impact van hun pestberichtjes waren. Berichten via social media verdwijnen niet als gesproken woorden. Ze kunnen door gestuurd worden en eindelijk opnieuw gelezen worden waardoor de impact veel dieper is. Het meisje voelt zich eenzaam en onbegrepen en begint aan zich zelf te twijfelen want iedereen heeft schijnbaar de zelfde mening over haar. Wat rest is de eenzaamheid, het stille verdriet en de schaamte. Ze zegt er tegen niemand wat over tot ze haar grens van ellende bereikt heeft en een dramatisch besluit neemt.

Alles is beter dan op deze manier verder te leven.....

En iedereen is geschokt, voelt zich schuldig... schuldig over dat ene berichtje...schuldig over het meisje nooit goed gekend te hebben...schuldig over haar probleem en verdriet niet gezien te hebben..

TE LAAT!!!                (voor haar)

Maar niet voor jou!! Jij kunt ervoor zorgen dat er een omslag komt in het gebruik van social media. Door zelf goed na te denken wat je wel en niet via social media kunt "zeggen". Maar wat kun je dan wel en niet zeggen??

Dat is nooit goed aangeleerd bij de kinderen toen ze voor het eerst een mobiel, tablet of computer kregen en begonnen met app-en, mailen en skypen.

En hier moet de verandering beginnen!!!